Petkim Petkim...- E. Ali Bilgin

 

Petkim ateş altında. Satıldı, satılacak.

Ateş düştüğü yeri yakar ya, Petkimli işçi arkadaşlarımız dışında özelleştirmeye karşı ciddi bir tepki ne yazık ki veren yok.

Sendika, (eskimiş üst yöneticilerin tavırları nedeniyle) umut da vermiyor, güven de.

Türk-İş özelleştirmeyi kabullenmiş durumda; kongreye çeyrek var ama ne özelleştirmeye ne de işçi hareketinin geleceğine ilişkin tek bir cümle duymuş değiliz.

Ateşin henüz düşmediği kamu işletmelerindeki işçi arkadaşlarımız hareketsiz.

Özel kesimde çalışan işçi arkadaşlarımız pek oralı değiller. Hâtta özelleşsin de orada da ücretler düşsün beklentisinde olanlar var.

Küçük esnaf, kamu işçisinin kazanımlarını, yıllardır ayrıcalık olarak görüyor ve büyük işletmeler karşısında daha fazla küçülürken işçiye öfke duyuyor.

Aydınların çoğu, kamunun tasfiyesinden yana. Bir kısmı kamu veya özel fark etmeyeceğini düşünüyor. Diğer bir kısmı ise sorunun sanki sosyal boyutu yok ve kurumun haraç mezat satılmaması önemli.

Siyasal Partilerin kahir ekseriyeti özelleştirmeyi için özelleştirme ekonominin zorunlu bir uygulaması; bazıları Hükümeti geç bile kaldıkları için eleştiriyor. Bazıları da özelleştirmeye karşı çıkmıyorlar,  uygulamayı, yöntemi, kanunlara uyulmamasını eleştiriyorlar.

Sınıf merkezli partilerin ise, özelleştirmeye karşı genel bir mücadele örgütleyecek güçleri yok.

Bütün bunlar, karamsarlığın hâkim olması için yeter de artar. Beterin beteri var; Ancak koşullar daha kötü de olabilirdi.

***

Bu olumsuz koşullara rağmen, Petkim işçisi, özelleştirmeyi şimdiye kadar olduğu gibi geçici değil, kesin olarak durdurabilir. Biz buna kuvvetle inanıyoruz.

Ve bu başarılır ise, geriye kalan kamu işletmelerinin ve satılan kamu işletmelerinin kaderi de değişecektir.

Sosyal mücadelelerin başarıya ulaşması için sihirli formüller yok. Ve sosyal mücadele alanının dışından, çözüm beklemek, gökten inecek bir mucize ile eşdeğer.

Petkimli işçi arkadaşlarımız, Aliağası ve  Yarımcası ile, bugüne kadar, Türkiye işçi sınıfının özelleştirmeye karşı en ciddi mücadelesini verdiler. 1990’lardan, yani özelleştirme saldırısının şiddetlenmesinden buyana Petkim hep ilk hedefti; buna rağmen özelleştirmeciler amaçlarına ulaşamadılar. Şunu da söylersek abartma olmaz, diğer işletmeleri özelleştirdikten sonra Petkim’i gündeme getirdiler.

Gelgelelim, işçi arkadaşlarımız ve öncülerinin (şube yönetimi ve temsilciler) eylemleri, sloganları, dolaylı talepleri (Doğrudan talepleri göremiyoruz) özelleştirmenin durdurulması için bir mucize beklendiğini göstermiyor ama, umudu, kararlılığı, mücadele azmini, zafere (özelleştirmeyi kesin olarak durdurmaya) olan inancı yansıtmıyor. Enerjik bir ruh hali yansımıyor sloganlara, konuşmalara, eylemlere.

Neden böyle?

Tabi ki en başta yıllardır verilen mücadeleye rağmen, özelleştirmenin açtığı gediklerin büyümesi, ateşin düştüğü yeri yakması, yani yalnız kalınması vb gibi gerekçeler ileri sürülebilir. Bu gerekçeler doğrudur da.

Ama asıl neden Petkim işçisinin net bir özelleştirme karşıtı programa sahip olmaması ve bu program çerçevesinde örgütlenilmemiş olması ve nihayet bu örgütlenme zemininde mücadele edilmemesinden kaynaklanmaktadır.

Hemen bu programı ve özelleştirmeye karşı örgütlenmeyi Sendika Genel Merkezi yapmalıdır itirazı gelebilir; bu itiraz kısmen haklıdır; çünkü onun görevleri arasındadır. Kısmen de haksızdır çünkü bugüne kadar bu görevleri üstlenmemiştir. Ve yönetimdeki değişime rağmen üstlenemeyecektir.

Tabi ki Genel merkez bazı sorumlulukları üstlendi. Genel merkezin üstlendiği sorumluluklar maaşlı avukatlar aracılığı ile dava açmak, sendika kasasından para aktararak ilan vermek ve reklâm yapmak, sorunun özünü kavrayamayan görüşleri demeç olarak vermek, Hükümetle görüşmek olmuştur. Bir de müsvedde bile denemeyecek bayağı raporlar için harcanan kağıtlar var ve bunlar maalesef  “özelleştirmeye karşı argüman” olarak sunulmuştur.

İşin kötüsü, Genel Merkezin faaliyeti, işçi arkadaşlarımızın mücadele alanını, sloganlarını, eylem programını çok ciddi ölçüde sınırlamıştır.

Bir sonraki yazıda program ve özelleştirmeye-karşı örgütlenme ihtiyacını Türk-İş Kongresi ve Telekom Grevi çerçevesinde ele alacağız.

(Sansürsüz.com, 30 kasım 2007)

---