Emeklere saygı... - Melih Aşık

 

1 Mayıs 1977 katliamı, işçiler 1 Mayıs günü Taksim’de toplandığı için meydana gelmedi. Devlet kaynaklı bir provokasyon düzenlendiği için meydana geldi. Tören alanına gizli noktalardan ateş açıldı. Silahlar patlayınca insanlar kaçıştı, meydan kana boyandı. Şimdi kalkıp da “1 Mayıs’ta işçiler Taksim’de toplanınca olay çıkıyor” diye mantık yürütmenin ve Taksim’i işçilere kapatmanın alemi var mı?

Provokasyon yapılmazsa olay çıkmaz.

Üstelik 1977’den bu yana o kadar çok şey değişti ki...

1970’ler işçilerin güçlü olduğu zamanlardı... Sendikalar güçlüydü, yasalar işçiyi koruyordu.  İşçiler caddelerde “DGM’yi ezdik, sıra MESS’te” diye yürüyebiliyordu. Sendikalar toplu görüşme masasına oturduğunda pazarlığı yüzde 200 ücret zammından açabiliyordu.

1 Mayıs 1977 katliamı işçilerin burnunu sürtmek, meydanları 1 Mayıs’larda onlara kapatmak için tezgâhlandı...

Taksim’e toplanan işçilerin bütün ülkeye yönelik güç gösterisi yapmalarından rahatsız olanlar tezgâhladı o kanlı olayı... 12 Eylül darbesine ilerleyen yol o katliamla açıldı...

O günden bu yana hem işçi örgütleri güç kaybetti. Hem Türkiye’de milyonluk mitingler yapılır oldu... Cumhuriyet mitinglerinde çıt çıkmadı..

Demokrat ve özgürlükçü geçinen AKP iktidarı 1 Mayıs’ta Taksim’i işçilere açabilirdi. Ama 1 günü bayram yapmaya eli varmadı... İstanbul Valisi’ni işçilerin önüne attı. Kendisi geri çekildi. 134 ülkede resmi tatil olan 1 Mayıs ülkemizde kavga ve sıkıntı günü olma özelliğini sürdürüyor... Vali Bey “orantılı güç” kullanmaktan söz ediyor. Bir dostun dediği gibi “orantılı zekâ” kullanılsa bugün milletçe bayram yapıyor olurduk...

Milliyet / 01.05.08

---