Biber gazı Taksim şevkini ateşleyince... – Ceyda Karan

Taksim hattını Şişli'ye bağlayan Cumhuriyet ve Halaskargazi caddeleri üzerinde 1 Mayıs eylemcilerinin ha bire yollarını keserek sopalamaktan yorgun düşmüş çevik kuvvet polisleri, sonunda çareyi dükkân eşiklerine çökmekte bulmuştu. Birkaç saat içinde sıktıkları tonlarca biber gazıyla sadece eylemcileri, gelip geçenleri ve tanıtımımıza katkıda bulunacak şaşkın turistleri 'müptela' etmekle kalmamışlardı. Aynı 'gazlanmış insan' suretini onlar da sergiler olmuştu.. etraf hapşıran, öksüren, kırmızı gözlerle bakışan polislerden geçilmiyordu. Öyle sadece sıkarken maske takmak filan yetmiyordu! Taksim-Şişli hattında dün çok ama çoook gözyaşı döküldü.

Belediye otobüsleri kamunun hizmetinde!

Bir polis, büyük olasılıkla civar dükkânlardan birinde tezgâhtarlık yapan bir genç kadına dönüp sordu: Nasıl, kendinizi güvende hissediyor musunuz? Genç kadının yanıtı: Bu kadar polis varken insan güvende hissetmez mi hiç! Çaresiz gülümsedim. 1 Mayıs'ta güneşli bir sabaha uyanıp da evimin kapısından adımımı attığımda karşılaştığım polis otobüsünün de bana aynı hissiyatı vermesi gerekmez miydi? Lakin sorumun yanıtını polis otobüsünün hemen yanına dizili iki belediye otobüsünü görünce bulmuştum. Hah işte, insanlar iyi bir dayaktan sonra karga tulumba kendilerine tahsis edilmiş bu belediye otobüslerine tıkılarak karakolların yolunu tutacaktı. Ne de olsa bu da bir çeşit kamu hizmetiydi! Geçen 1 Mayıs'ta bu karambolde uyanık bir hırsız evimi soymuştu da daha sonra parmak izi almaya gelen polislerle birlikte pek gülmüştük.

Hani her 31 Aralık gecesi Taksim'i savaş alanına çeviren yılbaşı tacizcilerinin yaşadığı keyif var ya... Ya da daha birkaç hafta önce polis gününde Mecidiyeköy-Taksim hattını felç eden kalabalığın coşkusu. Nümayiş dediğin halkın ilgisini, dikkatini çekmek üzere yapılırdı, değil mi ya? Öyleyse barışçı gösteri hakkı için tek çare sebat etmekti.

Meydana nâzır kutlama

İşte dün polislerin "Gidin gidin Taksim'e de bir temiz dayak yiyin" alaylarına maruz kalan ve yürüyemeyeceklerini anlayınca işi taş fırlatmaya dökmüş birkaç yüz gencin nidalarına aldırmayanlar farklı bir yolu seçti. Öğle saatlerinde ikişerli üçerli gruplar halinde Talimhane'ye ulaşıp turistik kafelerde çaylarını yudumlamaya başladılar. Bir ara bir gürültü koptu, herkes aynı yöne koşuştu. 1000'den fazla insan barikatlarla 'kafeslenmiş' Taksim Meydanı'nın hemen dibinde bitivermiştik. Alkışlıyor, 'Yaşasın 1 Mayıs' diye bağırıyorduk. Velhasıl, zor oldu, lakin 1 Mayıs'ı 'Taksim'de kutladık. Genzimizde biber gazının lezzetiyle, barışçı gösteri hakkımızı kullandık. Darısı herkesin başına.

Radikal / 02.05.08