İncirlik Üssü konusundaki sessiz ittifak - Oral Çalışlar

 

 

‘Ulusal Kaynaklar Savunma Konseyi’nin 2005 tarihli Hans M. Kristensen imzalı ‘Avrupa’daki Amerikan Nükleer Silahları’ başlıklı raporuna göre; Avrupa’nın altı ülkesinde toplam 480 adet nükleer bomba bulunuyor. Bu bombalardan 90 tanesi 1998 yılından bu yana Türkiye’de İncirlik Üssü’nde. 50 tanesi Amerikan uçaklarında, 40 tanesi de Türk uçaklarında kullanılmak üzere hazır tutuluyor.’

Geçen yıl 29 Mayıs tarihli yazımda aynen bunları yazmıştım. Taraf gazetesinin dün manşetten yayımladığı haber de Kristensen’in raporuna gönderme yapıyor. Buna göre Avrupa dahil bu bölgedeki en çok nükleer bombanın bulunduğu ülke Türkiye. Bu bombalar, komşularımıza yönelik bir tehdit oluşturduğu gibi, Türkiye’yi de havaya uçacak bir bomba haline dönüştürüyor.

Bu saptamaları neden yapmıştım: 1 Mart 2003 tarihinde ABD askerlerinin Irak’ın işgali için Türkiye’de konuşlandırılmasını savunan hükümet, ‘tezkere’si Meclis’te reddedilmişti. Bu karar AKP hükümetini zor durumda bırakmıştı. Bunun üzerine hükümet bu sorunu hükümet kararnameleriyle çözmeyi tercih etmişti. Söz konusu hükümet kararnamesiyle Amerikan muharip birliklerine, özellikle Irak’a yapılan operasyonlar için İncirlik Üssü kullandırılmaya başlandı.

‘Tezkere’nin reddinden bu yana konu Meclis’in gündemine getirilmeden Bakanlar Kurulu kararıyla uzatıldı. Bu uzatmaların yapılıp yapılmadığını bile bilmiyoruz. Bildiğimiz şey, ABD’nin Avrupa’daki en büyük nükleer üssünün Türkiye’de, Adana İncirlik’te bulunduğu, bu üssün Irak’ın işgalinde etkin bir şekilde kullanıldığıdır. Halen Irak’ın işgaline

lojistik destek amacıyla kullanılmaya devam ediyor olduğudur.

Bakanlar Kurulu’nun bu ‘gizli’ kararnamesinin iptali için, İzmir Barosu üyesi bir grup avukat (Savaşa Karşı Hukuk Grubu) ile Küresel Barış ve Adalet Koalisyonu (BAK) İzmir imzacıları defalarca İdare Mahkemesi’ne dava açtılar. İdare Mahkemeleri ve Danıştay daireleri bu başvuruları ya cevapsız bırakıyor, ya da sürünceme yoluyla kadük hale getiriyor. Zaten Kararname’de ne yazıldığı ise bugüne kadar tam olarak öğrenilebilmiş de değil.

Türkiye’deki İncirlik Üssü’nün, Irak’ın işgalinde lojistik destek amacıyla Meclis’in iradesini aşarak hizmet verdiğini herkes biliyor. Bakanlar Kurulu, Meclis’in kararı olmadan her haziran ayında bir kararnameyle bu hizmeti uzatmaya devam da ediyor.

Türkiye’nin en eski ABD askeri üssü olan İncirlik, 1954 yılında “Türkiye’de bulunan Amerikan yardım personeline NATO kuvvetler statüsü antlaşmasının tatbik edileceğine dair anlaşma” adı altında askeri tesisler kapsamında kurulmuştu.

2002 yılı verilerine göre bu üste 4 bin personel bulunuyor. Üs, ABD Silahlı Kuvvetleri’nin çevre ülkelerdeki Amerikan üslerini lojistik anlamda destekliyor. İncirlik, Sovyetler’in çöküşü ve Varşova Paktı’nın dağılmasının ardından ilgisini Ortadoğu’ya yöneltti.

Tarihi olarak baktığımız zaman İncirlik Üssü, Amerika’nın bölgedeki birçok askeri operasyonunda önemli roller oynadı. En son rolü ise Irak’ın işgali sırasında ABD ve İngiliz uçaklarına ve askerlerine yataklık etmesiydi. Amerikan askerleri, ülkelerine gitmeden önce ya da Irak’a giderken geçici sürelerde bu üste konaklıyorlar. Amerika’dan gelen lojistik malzeme Irak’taki Amerikan üslerine buradan dağıtılıyor. Türk ve ABD akaryakıt tanker

uçakları sekiz saatlik uçuş sonunda Afganistan’a lojistik destek veriyorlar.

İşin ilginç olan tarafı, Irak’ın işgalinde kullanılan, içindeki nükleer silahlarla ülkemizi de büyük bir nükleer risk tehdidi altında bırakan bu üsse şimdiye kadar iktidarın, muhalefet partilerinin, askerlerin bir itirazda bulunmaması.

ABD’nin en başta karşı çıkılması gereken bu tehlikeli askeri etkinliklerine ses çıkarmayanların, ‘ABD bizi bölmek istiyor’ gerekçeleriyle, demokratikleşmeye karşı çıkmaları da işin bir başka boyutu. Burada bir çifte standarttan söz edebiliriz. Kürt sorunu, AB ile ilişkiler, Kıbrıs sorunu olduğu zaman ABD’ye kafa tuttuğu havasını verenler,

sıra bu tehlikeli üsse geldiği zaman acaba neden seslerini çıkarmıyorlar?

Bu nükleer silahlar daha ne kadar ülkemizde kalacak? İncirlik askeri üssü daha ne kadar komşularımıza yönelik bir saldırı üssü olarak kullanılmaya devam edecek?

Bu soruların cevabını, hükümetten, Genelkurmay Başkanlığı’ndan bekliyoruz..

 

Radikal / 29.06.08

---