Sokak sokak 1 Mayıs direnişi!

(01.05.08) - İstanbul’da 1 Mayıs sermayenin gözü dönmüş saldırılarıyla başladı. İşine geldiğinde demokrasi havarisi kesilen, mazlum rolüne soyunan AKP hükümeti işçi ve emekçiler sözkonusu olduğunda bir anda gerçek kimliğine bürünüyor, nasıl bir sermaye uşağı, nasıl bir işçi ve emekçi düşmanı olduğunu bütün açıklığıyla gösteriyor.

Sabahın erken saatlerinden bu yana devletin kolluk güçleri İstanbul sokaklarında, Taksim ve Şişli bölgesinde dizginsiz bir terör estiriyor. Türban üzerinden demokrasi ve özgürlük nutukları atan hükümetin talimatıyla hareket eden kolluk güçleri, 1 Mayıs’ı kutlamak için toplanmaya çalışan işçi ve emekçilere akla gelebilecek her türlü araçla, en ölçüsüz biçimde saldırıyorlar. Her türlü toplanma girişimi anında polisin vahşi saldırısıyla, gaz bombalarıyla, boyalı sularla, dipçik ve cop darbeleriyle karşılanıyor.  Saldırılar sadece işçi ve emekçileri değil bütün toplumu hedef alıyor. Öyle ki polis Şişli Etfal Hastanesi’nin bahçesine dahi gaz bombası atacak kadar gözünü karartmış durumda. Toplanma noktası olarak belirlenen Osmanbey, Şişli camisi önü, DİSK genel merkezi tam bir polis ablukası altında tutuluyor.

Daha şimdiden söylemek gerekir ki, “ayaklar baş olursa kıyamet kopar” korkusuyla hareket eden sermayenin bu gözü dönmüş saldırganlığı, sınır tanımayan devlet terörü işçi ve emekçilerin, ilerici ve devrimcilerin kararlı direnişi karşısında yenilmeye mahkumdur. Sabah saatlerinde ilk saldırı anından itibaren DİSK Genel Merkezi önünde sergilenen direniş aynı kararlılıkla sokak sokak, saat saat sürmektedir. DİSK Genel Merkezi önünde başlayan direniş emekçilerin kararlı tutumu sayesinde Şişli’den Osmanbey’e kadar pek çok sokağa yayılmış bulunuyor.

Azgın devlet terörüne rağmen saatlerce militanca direnen işçi ve emekçi hareketinin taşıdığı mücadele potansiyelini bir kez daha dosta düşmana göstermiş bulunmaktadır. Ancak 2008 1 Mayıs’ının şu an itibarıyla en büyük kazanımı direniş sayesinde hem sermaye devletinin, hem de AKP hükümetinin yüzündeki maskelerin sökülüp alınması olmuştur. Yırtılan demokrasi ve özgürlük maskelerinin altından sermayenin kanlı karanlık yüzü ortaya çıkmıştır.

Şu an itibarıyla direniş kazanmıştır, işçi sınıfı kazanmıştır. Sendika bürokratlarının Taksim kararlılığını yüzüstü bırakması nedeniyle Taksim’e planlandığı türden büyük kitlelerle bir çıkış gerçekleştirilemeyebilir. Ancak bu kadar baskı ve terör karşısında emekçiler tarafından sergilenen büyük direnme kapasitesi her şeye rağmen son derece anlalmlıdır ve 2008 için umut vericidir.