Anneler Günü'nde bir anne Ölüm Orucunda!

 

Dünya tatlısı iki kızı var onun. 14 ve 16 yaşlarında 2 kızı.

 

Betül ve Müge, 2006 yılının Anneler Günü’nde annelerinin gözlerine baktıklarında, ölüme giden bir anne görecekler. Onlar annelerine çiçek verirken “nice yıllara” diyemeyecekler.

Çünkü, anneleri Gülcan Görüroğlu, 5 Mayıs’ta Adana’daki evinde ölüm orucuna başladı.

33 yaşındaki Gülcan Görüroğlu, bir tutuklu değil; ama F Tipi hapishanelerde uygulanan TECRİT’in ne olduğunu çok iyi biliyor.

19 Aralık 2000’den bu yana neler yaşandığını çok iyi biliyor.

O da kendinden önce ölüm orucu yapıp şehit düşen 122 kişi gibi, tecritin kaldırılması için, insanların insanca yaşayabilmesi, düşünceleriyle yaşayabilmesi için ölüm orucunda.

 

Sevgili Anneler! Anneler Günü’nde çocuklarınız sizin ellerinizi öperken, size çiçek verirken, sadece bir an şunu düşünün: Bir anne iki güzel kızını bırakıp da neden ölüme yatar?

Ve siz sevgili çocuklarımız! Anneler Günü’nde annenizin elini öperken, ona sarılırken, veya çiçek verirken, sadece bir an 14 ve 16 yaşındaki iki genç kızı, Betül’le Müge’yi düşünün... Bir çocuk için, annesinin yanıbaşında gün gün ölüme gitmesini izlemek nasıl bir duygudur, bilemezsiniz elbette, ama tahmin etmeye çalışın.   

 
Anneler, çocuklarımız; bir de TAYAD’lı Annelerin, Çocukların yerine koyun kendinizi.

Tecrit adı verilen ve insanı düşüncelerinden, inançlarından vazgeçmeye zorlayan, insanı yıllarca arkadaşlarından, ailesinden kopuk yaşamaya mahkum eden, insanı insan olarak görmeyen politikayı hayata geçirmek için bugüne kadar 122 Annenin evlatları ellerinden alındı.

122 Annenin yıllardır gözleri kan çanağı, yürekleri acılı.

Biz TAYAD’lı Anneler, 122 çocuğumuzu toprağa verdik bu altı yılda. Toprağa vermediklerimiz de hapishanelerde bir-üç kişilik hücrelere diri diri gömülmüş durumda. Yarın bir başka oğlumuzun, kızımızın tabut içinde hapishaneden çıkarılmayacağının hiçbir güvencesi yok. Nasıl kutlayalım Anneler Günü’nü?

F Tipi Hapishaneler açılıp tecrit uygulanıncaya kadar sağolsunlar oğullarımız, kızlarımız, hiçbir Anneler Günümüzü kutlamamazlık yapmazlardı. Biz onları görmeye giderdik.

Ama şimdi bir yasaklar cehenneminde yaşıyorlar. Gönderdikleri mektupların, kartların sansürlene sansürlene kuşa çevrilmesi bir yana, tam 6 yıldır durmaksızın peşpeşe mektup, ziyaret yasakları verildiği için, mektup da yazamıyorlar artık. Ziyaret de yapamıyoruz. İçeride işkenceler sürüyor; “kalp krizi”nden öldü diye evlatlarımızın tabutu teslim ediliyor bize.

Tüm bu zulme direnen evlatlarımızdan üçü ise, halen F Tiplerinde ölüm orucunda. Gün gün ölüme yürüyorlar onlar da. Ve biz TAYAD’lı Aileler, hapishanelerdeki tecrit zulmünü halkımıza duyuruyoruz diye, linç saldırılarına maruz kalıyoruz.

 
Bir anne, işte bunlar için gül gibi iki kızını bırakıp ölüme yatıyor.

Gülcan Görüroğlu, iki kız çocuğu, zulmün, IMF’nin, emperyalistlerin, sömürünün, F Tiplerinin, tecritin, yozlaşmanın olmadığı bir ülkede yaşasın diye ölüm orucunda.

Arayın onu. Ziyaret edin. Anneler Günü’nü kutlayın.

Bunların hiçbirini yapmasanız bile, sadece düşünün, sorun neden ve nasıl oluyor bunlar diye.

Kendinizi ister annenin, ister iki kızının yerine koyun.

Bir annenin iki kızını bırakıp neden ölüme yattığını kendisinden dinlemek, Gülcan Görüroğlu'na mektup yazmak, görüşmek ve mail göndermek isterseniz;

Adresi: Şakirpaşa Mahallesi, 37 Sok. No:7 Seyhan/ Adana

Telefonu: 0 536 685 45 26

Ona şu Maillerden de ulaşabilirsiniz:

gulcangoruroglu@mynet.com

gulcangoruroglu@yahoo.com       

Annelerimiz! Evlat sevgisinin de, evlat acısının da ne olduğunu bilen annelerimiz; bu ülkede yaşanan hiçbir sorun kimsenin “kendi” sorunu değildir. Acılar hepimizin. Acılarımız çok. Buna rağmen umudumuz da büyük. Güzel günler göreceğiz Anneler, evlat acısının olmadığı günler. Evlat acısı yaşamayacakları bir dünya dileğimizle tüm annelerimizin Anneler Günü’nü kutluyoruz.  14 Mayıs 2006 TAYAD’lı Aileler

---