Özgürlük ve eşitlik mücadelesinde bir adım ileri!

 

Emekçi Kadın Kurultayımız gerçekleşti!

 

17 Şubat’ta Çiğli İşçi Kültür Sanat Evi Kadın Komisyonu olarak düzenlediğimiz Emekçi Kadın Kurultayı, yaklaşık 60 işçi ve emekçinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Kurultayda, işçi ve emekçi kadınlar kürsüden kendi sorunlarını tartışmış ve çözüm önerileri sunmuşlardır.

 

Kurultayda sunulan tebliğlerde dile getirilen başlıca tespitler şu şekildedir:  

* Günümüzde sermayenin sınıf egemenliği, tarihten günümüze sürmekte olan kadın sorununun toplumsal kaynağı ve temelidir.

* Kadın sorununun her bir sınıftan kadınlar için anlamı ve kapsamının hiçbir biçimde aynı değil, tam tersine konum ve çıkarları karşıt sınıflar sözkonusu olduğunda, temelden farklıdır.

* Kadın sorunu tarih içinde ve belli toplumsal koşullara bağlı olarak doğmuştur ve ancak toplumsal devrimle birlikte kapsamlı ve kalıcı bir çözüm yoluna girebilir. Bu elbette kadın sorununun çözümünü tümüyle toplumsal devrim sonrasına ertelemek anlamına gelmez. Tersine, bizzat toplumsal devrimi hazırlama mücadelesi, kadın sorununun çözümünün de başlangıç noktasıdır.

* Burjuvazi kendini var edebilmek için başta işçi sınıfı olmak üzere tüm emekçi sınıflara ve ezilen tabakalara azgın bir sömürü, baskı ve şiddet üreten politikalarla saldırmaktadır. Bu politikalarla işçi sınıfının yaşam koşulları her geçen gün daha da ağırlaşmaktadır. İşçi sınıfının mensubu olan kadınlar bu sorunları daha katmerli yaşamaktadır.

* Neoliberal saldırılar çerçevesinde gerçekleştirilen özelleştirme, esnek çalışma uygulamaları, kısmi zamanlı çalışma, performansa göre ücretlendirme vb., tüm dünya emekçileri üzerinde ağır tahribatlar yaratmıştır. Ancak  neoliberal saldırılar bizde olduğu gibi esas olarak bağımlı ülkelerdeki kadın emeğini derinden etkilemektedir.

* Ev yaşamı kadının köleleştirildiği ve sömürüldüğü alanlardan biridir. Ev işi ve çocuk bakımı kadının toplumsal bir göreviymiş gibi gösterilir, buna karşılık kadının ev içi emeği görünmez.

* Kapitalist sistem, içinde beslediği yoz kültürünü, işçi ve emekçilere medya vb. araçlarıyla empoze ederken, kadını da meta olarak kullanmaktadır.

* Gericilik ve sosyal yıkımın en çok vurduğu ise yine kadınlar olmaktadır. Günümüzde halen namus cinayetleri yaşanmaktadır. Özellikle kırsal alanda kız çocukları okula gönderilmemektedir.

* Kadın cinsel ve sınıfsal olarak ezildiği gibi sömürü sisteminin politikalarından dolayı ulusal kimliğinden kaynaklı da baskıya maruz kalmaktadır. Kürt kadınları sistemin saldırılarını çok ağır biçimde yaşamakta, anadilini konuşması yasaklanmaktadır. Kirli savaşta tacize, tecavüze uğramakta, gözaltına alınmakta, zorunlu göçlerle baskı ve şiddeti daha yoğun yaşamaktadır.

* Emperyalist savaş ve işgaller altında ezilen halklar ağır bedeller ödemektedir. Fakat kadınlar, bu haksız savaşların faturasını katbekat daha fazla ödemektedir. Savaşlarda kadın bedeni düşman askerlerinin ilk ganimeti olarak görülmektedir. Dünya tarihinde yaşanan kitlesel tecavüzlerin adresi savaşlardır. Tecavüz bir savaş silahı olarak kullanılmıştır ve hala kullanılmaktadır.

* Bugün kadına yönelik şiddetin kaynağı bizzat kapitalist sistemin kendisidir. Bu sistem gerici geleneksel değerleri ve erkek egemen anlayışı yaşatarak kadına yönelik şiddeti üreten zemini yaratmakta ve bu şiddet tam bir arsızlıkla meşrulaştırılabilmektedir. Emekçi kadının özgürleşmesi mücadelesinden koparılmış bir şiddete karşı mücadele sorunu sonuçsuz kalmaya mahkumdur. Kadına yönelik şiddete karşı mücadelenin tutarlı olabilmesi ancak, şiddetin kaynağı olan kapitalizme karşı mücadele ile olanaklıdır.

* Kadının kurtuluşu sosyalizmdedir. Kapitalizm ortadan kalktığında kadının üzerindeki çifte sömürüyü-eşitsizliği yaratan koşullar da ilk elden ortadan kalkmış olacaktır. Proletaryanın iktidarı ele geçirmesiyle birlikte toplumsal hayatın tüm alanlarında kadın-erkek eşitliği sağlanacak; kadının toplum hayatında ve kamu yönetimde özgürce yer almasının önü açılarak, siyasal yaşama etkin biçimde katılımı özellikle teşvik edilecek; ev işlerinin ve çocuk bakmının toplumsallaşmasıyla birlikte kadını köleleştiren bağlar ortadan kaldırılmış olacaktır. Binlerce yıllık olumsuz mirastan dolayı kadının gerçek anlamda özgürleşmesi toplumsal devrimden sonra da zaman alacak bir süreç olmasına rağmen, sosyalizm bu alanda en köklü adımları atarak ise başlayacaktır.

 

Kurultayda sunulan tebliğlerde  önerilen mücadele talepleri ise şunlardır:

* İnsanca yaşamaya yeten vergiden muaf asgari ücret!

* Eşit işe eşit ücret!

* Her türlü fazla mesai ve gece çalışması yasaklansın!

* Kadın işçilerin ana ve çocuk sağlığına zararlı işlerde çalıştırılması yasaklansın!

* Doğumdan önce ve sonra üç er aylık ücretli, izin tıbbi bakım ve yardım!

* Kadınların çalıştığı tüm işyerlerinde kreş ve emzirme odaları açılsın!

* Esnek üretim, parça başı çalışma sistemleri ve taşeronlaştırmanın yasaklansın!

* İş güvenliğine ve sağlıklı çalışma ortamına ilişkin teknik ve sıhhi düzenlemeler yapılsın ve önlemler alınsın!

* 7 saatlik iş günü 35 saatlik çalışma haftası!

* Herkese iş ve tüm çalışanlara iş güvencesi!

* 4857 sayılı iş yasası (Kölelik Yasası) iptal edilsin!

* Herkese sağlığa ve ihtiyaca uygun konut!

* SSGSS Yasa Tasarısı geri çekilsin!

* Herkese parasız sağlık, parasız eğitim!

* Tüm çalışanlara grevli toplu sözleşmeli sendika hakkı

* 8 Mart ücretli izin ve resmi tatil ilan edilsin!

* Yaşlılara ve yetim çocuklara bakım ve yardım imkanı sağlansın!

* İstihdam paketi iptal edilsin!

 

Kurultaya sunulan öneriler ise şöyle belirlenmiştir:

* Mücadele taleplerimiz etrafında iş yerlerimizde ve fabrikalarda taban örgütlülükleri oluşturmak, sendikalarda örgütlenmek.

* Sendikalarımız da kadın komisyonları oluşturmak.

* Emekçi kadınlarda örgütlenme bilincinin artması için bildiri, bülten, dergi vb. araçların kullanımını sağlamak.

* İşçi Kültür Sanat Evi Kadın Komisyonu emekçi kadınları bilinçlendirmek amacıyla panel, seminer ve eğitim çalışmaları düzenlesin.

* Sermayenin güncel saldırılarına (SSGSS Yasa Tasarısı, istihdam paketi ve kıdem tazminatının hakkını gaspı vb.) karşı çeşitli eylem ve etkinlikler yapılmalıdır.

* 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü’nü tarihsel anlamı, sınıfsal içeriğine ve güncel önemine uygun kutlanması için çeşitli kampanyalar düzenlensin, eylem ve etkinlikler örgütlensin.

* Çalışma alanlarımızda iş cinayetlerine ve kadın emeği sömürüsüne dikkat çekmek için Bursa’da iş cinayetine kurban giden kadın işçilerin katledildiği 29 Aralık eylem günü olsun.

* Emekçi Kadın Komisyonu, emekçi kadınların evde, sokakta, işte yaşadığı şiddetin kaynağı konusunda tam bir bilinç açıklığına kavuşması ve ona karşı mücadele etmesi için eğitici çalışmalar yapmalıdır. Emekçi kadınları eylem alanlarında özgürleşmeye çağırmalı, 25 Kasım gibi mücadele günleri vesilesiyle konuyla ilgili çeşitli kampanyalar düzenlemelidir.

* Emekçi Kadın Komisyonu, emekçi kadınlar arasında kirli ve haksız savaşların teşhirini yapmalı, işgal altındaki ezilen halklarla dayanışma içinde olmalıdır. Özellikle içinden geçilmekte olunan dönemde estirilen şoven dalgaya ve yükseltilen savaş çığırtkanlığına karşı “İşçilerin birliği, halkların kardeşliği!” şiarıyla çalışmalar yapmalıdır.

* Yasalarda ve toplumsal yaşamın her alanında cinsiyete dayalı ayrımcılığa son verilmesi,  her alanda kadınlara yönelik pozitif ayrımcılık ilkesinin hayata geçmesi, şiddet gören kadınlar için çeşitli tedbirlerin alınması, devletin uyguladığı cinsel şiddetin sona erdirilmesi vb. talepler için mücadele edilmelidir.

Kurultaya öneri olarak sunulan mücadele talepleri ve çözüm önerileri doğrultusunda emekçi kadın çalışmamızda yeni bir dönem başlamıştır. Bundan sonraki çalışmalarımız kurultayda dile getirilen öneriler ekseninde sürecektir. Daha fazla işçi ve emekçi kadının sesini mücadele alanlarına taşımak için tüm çabamızla çalışmalarımızı sürdüreceğiz!

Biliyoruz ki, yaşamın yarısı bizsek, kavganın yarısı da bizleriz!

Yaşasın Emekçi Kadın Kurultayımız!

Sınıfsal, ulusal, cinsel sömürüye son!

Özgürlük ve eşitlik için bir adım ileri!

Yaşasın örgütlü mücadelemiz!

Çiğli İşçi Kültür Sanat Evi Kadın Komisyonu

---