Kölenin kölesi: Mevsimlik işçiler!

 

(28.02.07) - Her yıl Mersin, Urfa, Şırnak, Diyarbakır, Adıyaman, Mardin ve ülkenin çeşitli yerlerinden domates, biber, karpuz, pamuk, yer fıstığı, pancar, nohut, patates ekmek, dikmek ve toplamak için Osmaniye’den Amik Ovası’na, Çukurova’ya yollara düşen mevsimlik işçiler. En ağır koşullarda, her türlü sosyal haktan ve işgüvencesinden yoksun çalışan “ırgat”lar. Yılın dokuz ayı kölelikten beter koşullarda yaşayanlar.

Kölenin de kölesi onlar. Çünkü sigortasız, iş güvencesiz çalıştıkları için tam olarak sayıları dahi bilinemiyor. Ancak buna rağmen Birleşmiş Milletler'in 2005'te yayımladığı rapor mevsimlik işçilerin sayısı hakkında bir fikir vermektedir. Rapora göre dünyadaki en büyük işgücünü oluşturan kesimi mevsimlik işçiler oluşturuyor. 450 milyonluk ücretli tarım işçisinin çoğu ise yoksulluk ve açlık içinde. Ekonomik sorunlar, yıkım, tarım sektöründe zaten düşük olan ücretler... Hastalıklar ve barınma sorunları...

İnsanca yaşama ve çalışma koşullarından yoksun olan mevsimlik işçilerin günlük yevmiyeleri ise çok düşük. Günlük 15-16 YTL ücret alıyorlar. Aracılık yapan işçi simsarlarına ise aldıkları ücretin 2 YTL’sini ödüyorlar. Yani asgari ücretin dahi altında insanlık dışı koşullarda gece-gündüz çalışıyorlar.

BM’nin raporu çarpıcı bir gerçeği daha gözler önüne seriyor. Dünyada çalışan 246 milyon çocuktan 170 milyonu tarım işçisi. Yani tarım sektöründe de çocuk emeği ucuz işgücü olarak kullanılıyor. Belirtmeye dahi gerek yok, sanayide olduğu gibi tarımda da çocuk işçilerin ücretleri çok daha düşük.

Kapitalizm kâr hırsıyla hareket ettikçe giderek daha da vahşileşiyor. İnsanlığa ya kapitalist barbarlık içinde çöküş ya da sosyalizmden başka bir seçenek bırakmıyor.

---