“Bu gemi bir karatabut”

 

(30.11.07) – Tersane İşçileri Birliği’nin 9 Aralık’ta gerçekleştireceği kurultaya sayılı günler kaldı. Tersane işileri Birliği, çalışmalarını hızlandırarark kurultaya doğru adım adım yürüyor. Bir yandan, tersane işçilerine yönelik toplantılar, imza kampanyaları, seminer vb. araçlarla kitle çalışması gerçekleştirirken, diğer yandan bildiri, bülten ve afiş gibi araçlarla en geniş kesimlere kurultayın duyurusunu yapıyorlar.

2  Tersane İşçileri Kurultayı’nı sınıfın, emekçilerin ve ilerici, devrimci kamuoyunun gündemine taşımak için çalışmalar aralıksız devam ediyor. Tersane işçileri duyarlı, basın emekçilerini kurultaylarına katılmaya ve tersane işçilerinin sesini duyurmaya çağır yaptıkları bir mektup yayınladılar.

Tersane işçilerinin “Duyarlı basın emekçilerine” başlığı ile yaptığı çağrıyı aşağıda aynen yayınlıyoruz...

* * *

Duyarlı basın emekçileri...

BU GEMİ BİR KARATABUT!

 

12 GÜNDE 5 ÖLÜM!

            3 GÜNDE 2 ÖLÜM!

                        15 YILDA 75 ÖLÜM!

                                   6 AY SONRA DENİZDEN 

                                               ÇIKARTILAN İNSANLAR!

                                                           PARÇALANAN BEDENLER!

                                                                       UZUVLARINI KAYBEDEN İNSANLAR!

                                                           KAÇIRILAN CESETLER!

                                               SÜREKLİ YAŞANAN CİNAYETLER!

 

Sizce burası neresi?!

Yaşanan, iç savaşta birbirlerine düşürülen Afrika ülkesi mi?

Irak mı, Afganistan mı, Filistin mi?

İç savaşta ölen bedenlerinin, bir parçasını kaybeden Kamboçya mı?

Tüm bu yaşanan ölümler, size nereyi çağrıştırıyor?

Bir fikriniz var mı?

Saydıklarımızın dışında bir yerlerde, yaşanabileceğini düşünebiliyor musunuz?

Tarih tüm bu yaşanan trajedileri kaydetti hafızamıza, hepsi daha dün gibi aklımızda.

O zaman, burası neresi?!

İsmini duymadığımız hiç haberimizin olmadığı bir yer.

Demek ki tarih, kaydetmedi bu trajediyi,

tarihin sayfaları yazmayacak bu yaşananları.

Gerçekten kimse duymadı mı?

Kimse hatırlamıyor mu, yaşanan katliamları.

Hayır! Hayır! Tarih tanıktır ki yaşadık bu katliamları,

öldük.

Hem de bir sabah evden çıkarken, akşam eve dönmek için hesap yaparken, bizdik ölen.

Kızım vardı, oğlum vardı, uyandırmadım onları geri dönecektim, ama olmadı

 öldüm.

Kimse hatırlamıyor olamaz!

Kimse duymamış olamaz!

Öldüm

Ya sabahtı, ya da akşam,

birileri duydu biliyorum.

Ama onları duyan oldu mu bunu hiç öğrenemedim.

* * *

Tüm bu katliamlar, dünya denizciliğinde 5. sırada olmakla övünen Tuzla Tersaneleri’nde yaşandı. Hem de alınabilecek üç kuruşluk iş güvenliği tedbirleri alınmadığı için. Bu havzada, her yıl insanlar hayatını kaybediyor. İşte dünya denizcilik sektöründe 5. olmakla övünen tersane patronları, bu övünç kaynaklarını köle gibi çalıştırdıkları biz tersane işçilerinin üzerinden sağlıyor.

Burada çalışan işçiler olarak, hiçbir sosyal güvencemiz yok. Sigortalarımız yatmıyor, ücretlerimizi alamıyoruz. İşte bu sektör böyle gelişiyor!

İstedik ki bir de biz yazalım bu sektörü, bir de bizden dinleyin.

Tuzla Tersaneler cehennemi sık sık iş cinayetlerinin yaşandığı, her türlü kuralsızlığın “kural” sayıldığı, tam bir sömürü cehennemi. 25 bin tersane işçisinin çalıştığı bu havzada, sayısı ikibine varan taşeronlarla sömürü daha da katmerleştirilmiş bulunuyor. Bir yandan sömürüyü artıran tersane patronları, diğer yandan da tersane işçilerinin örgütlenmesini ve böylece biraraya gelmesini engellemiş oluyor.

Hal böyle olunca, biz tersane işçilerinin yaşadığı bunca soruna rağmen biraraya gelmesinin önü kesiliyor. Taşeronlar eliyle yaratılan mezhepçilik, hemşericilik vb. ayrımcılıklarla tersane işçilerinin hak arama mücadelesi engelleyen, bölen ve parçalayan bir işleve bürünüyor. Ücret, sigorta gibi haklarımız ortadan kaldırılıyor. İşini daha ucuza maleden tersane patronu böylelikle işçilerin gözünde onlara yaşatılan bu cehennemin birinci dereceden sorumlusu değilmiş gibi gösteriliyor.

Tüm bu yaşanan sorunlara karşı, bundan 3 yıl önce biraraya gelen tersane işçileri olarak 13 Şubat 2006 tarihinde 1. Tersane İşçileri Kurultayı’nı gerçekleştirdik.

Kurultayımız o dönem üst üstte yaşanan iş cinayetlerin hemen sonrasına denk geldi. Birinci kurultayımızı “Servis hakkı istiyoruz!” şiarıyla örgütledik. Birinci kurultayımızda tersane işçilerinin mücadele taleplerini belirledik. Tersane işçilerini bu talepler etrafında toplayacak bir çatıya ihtiyaç vardı. Kurultayımızın en önemli kararlarından biri de pTuzla patronlarının örgütlülüğü olan GİSBİR'e karşı tersane işçilerinin birliğini yaratmaktı. Bu bakışla Tersane İşçileri Birligi Derneği’ni kurduk. O günden bugüne tersane işçileri olarak mücadelemizi TİB-DER altında yürütüyoruz.

Yaşanan bu sorunlar hala ağırlığını hissettirerek devam ediyor. Fakat düne göre verdiğimiz mücadelenin yarattığı etkiyle, özellikle ücret gaspları ve sigortasız çalışma sorununun çözümü yönünde ileri adımlar atmış, dişe diş bir mücadeleyle belli haklar kazanmış durumdayız. Halihazırda tersanelerde insanlık dışı çalışma koşulları devam ediyor, sömürü katmerleştikçe katmerleşiyor. İş cinayetleri artarak devam ediyor. Gerekli güvenlik önlemleri alınmadığı koşullarda bu ölümlerde devam edecek. Bu sorunlar bitmedikçe, ölümler durmadıkça bizim mücadelemizde güçlenerek devam edecek.

Tersane işçileri olarak, artık yaşadığımız bu kölece çalışma koşullarını sonlardırmak için adımlarımızı hızlandırmış bulunuyoruz. 1. Kurultayımız’da taleplerimizi belirlemiştik. Şimdi bu taleplerimizi dişe diş bir mücadeleyle kazanmak için 2. Tersane İşçileri Kurultayı’nı gerçekleştireceğiz. Örgütlenmemizin önündeki sorunları tartışacağımız kurultayımıza destek olmanızı, biz tersane işçileriyle dayanışmanızı bekliyoruz.

9 Aralık 2007 tarihinde toplanacak kurultayımıza katılmanızı, biz tersane işçilerinin sesini duyurmanızı talep ediyoruz.  

Tersaneler cehennem, işçiler köle kalmayacak!

 

Tersane İşçileri Birliği

Yer: Pendik Mehmet Akif ersoy Kültür Merkezi

Adres: Batı Mahallesi, Gazipaşa Cad. No: 2 Pendik

TİB-DER İrtibat Tlf:  0 (532) 771 71 69

---