Arser işçisiyle dayanışmaya!

(19.07.08) - Ambarlı Limanı'nda Arkas Holdinge bağlı Liman İşletmeleri’nde faaliyet yürüten Arser A.Ş'ta çalışan işçiler bir süredir sendikal örgütlenme çabası içindeydiler. Toplam 700 işçiden yaklaşık 400'ü bir ay gibi kısa bir zaman içinde Liman-İş Sendikası’na üye oldu. Sendikalaşma sürecinin tamamlanmasıyla birlikte patron saldırıya geçti. İşçiler üzerinde baskıları yoğunlaştırarak onları sendikadan istifaya zorladı. Arser'de çalışan işçilerin çoğunu kağıt üzerinde Marport A.Ş'ye kaydırarak örgütlülüğü boşa düşürmeye çalıştı. Hemen ardında ise iş yavaşlattıkları gerekçesi ile işçilere noter onaylı belge imzalatmaya çalıştı. Bütün bunlar sonucunda işçilere geri adım attıramayınca da zaman yitirmeden tensikat saldırısına başvurdu. İlk olarak 5 işçiyi “iş ahlakına ve iyi niyet kurallarına aykırı davrandıkları” gerekçesiyle işten çıkardı. 15 Temmuz günü ise 58 işçi daha atıldı. İşçiler bu saldırıya da sendikal örgütlülüklerine sahip çıkarak direnişe geçerek yanıt verdiler.

İşçilerin 15 Temmuz'da direnişe geçmelerinden itibaren patronun yardımına jandarma koştu. Jandarma işyeri önünde bekleyen işçileri çeşitli bahanelerle rahatsız etmeye başladı ve bu abluka gün geçtikçe biraz daha sıkılaşmakta. İlk günlerde direnişin uzun sürmeyeceği beklentisiyle patron liman alanına giriş çıkışlara fazla engel çıkartmıyordu. 18 Temmuz sabahından itibaren artık liman alanına direnişçi işçilerin ve onlara destek için gelenlerin girişi jandarma tarafından engellenmeye başladı.

Limana girişin engellenmesine rağmen işçiler dağılmadılar ve direnişi liman alanının hemen dışında bulunan sendika temsilciliğine taşıdılar. 18 Temmuz günü sendika binasının önünde toplanan işçiler gün boyunca direnişlerine burada devam ettiler. Şu anda işçilerin hemen hemen tamamı direnişteler. Tüm işçilerin direnişe katılmasıyla işletmede üretim tamamen durmuş durumda. Patron limandaki yükleme boşaltma faaliyetlerini sürdürebilmek için bazı işçileri arayarak rüşvet teklif ediyor. Bundan beklediği sonucu alamayan patronun sağda solda başka firmalarda çalışan deneyimsiz işçilere işbaşı yaptırdığı belirtiliyor. Bu işçiler ise yapılan işe yabancı oldukları ve gerekli tedbirler alınmadığı için sık sık iş kazalarına uğruyorlar. Örneğin tonlarca ağırlıktaki bir konteynerin devrildiği kazada işçiler şans eseri ölümden kurtuldular. Patronun bulduğu bir çare de eskiden işyerinde çalışmış ve emekli olmuş işçilerden medet ummak. Bu işçileri arayıp yüksek ücretler teklif eden patron şu anda umduğu sonucu alabilmiş değil. Çünkü direnişteki işçiler patronun ayartmak istediği emekli işçileri durumla ilgili bilgilendiriyorlar ve eylemi kırmalarını engelliyorlar.

Patronun tüm saldırılarına rağmen Arser işçileri baskılara boyun eğmiyor, sendikal örgütlülüklerine sahip çıkıyor ve direniyorlar. Fakat tüm direniş deneyimlerinin de gösterdiği gibi, yalnız kalan direnişlerin kalıcı kazanımlar elde etmesi neredeyse imkânsızdır. Arser işçisi başta Esenyurt, Büyükçekmece ve Avcılar olmak üzere yakın bölgelerdeki ve tüm İstanbul'daki sınıf kardeşlerinin aktif desteğine ihtiyaç duymaktadır. Sendikal örgütlülük hakkı için direnen Arser işçisinin bütün bir sınıf adına direndiği bilinciyle hareket etmek, etkili bir dayanışmayı zaman geçirmeden örgütlemek ertelenemez bir sorumluluktur.

Kızıl Bayrak / Esenyurt