Edepsizliğin daniskası: TÜİK'in açlık/yoksulluk sınırı verileri...

 

(27.08.08) - Kamu emekçilerinin maaşlarını belirleme zamanı geldi ya, sermaye devleti bir kez daha ilgili kişi ve kurumlarıyla edepsizliği ele aldı.

Devletin İstatistik Kurumu TÜİK açlık sınırının 222 lira olduğunu açıkladı. Sermaye hükümetinin Sanayi ve Ticaret Bakanı Zafer Çağlayan, bu parayla geçinilemeyeceğini 'itiraf' etti. Ve, herkes de biliyor ki, sonuçta kamu emekçilerine reva görülecek zam oranı TÜİK'in bu verileri üzerinden kararlaştırılmıştır. Zaten devletin bu tür kurumları da bu zeminde varlık nedeni bulmaktadır. İşçi ve emekçinin azgınca soyulması sürecindeki devlet rolünün iyi oynanması, bu tür kurumların 'bilimsel' açıklamalarıyla güya daha rahat hale gelmektedir.

Ancak, gündemdeki kamu emekçi zamları sözkonusu olduğunda, edepsizlik sınırının sermaye devleti ve resmi kurumlarıyla sınırlı olmadığı ortada, sözde görüşme masasında açıkça durmaktadır.

Bu masada patron olarak devlet temsilcisinin karşısında oturanlar, sözde emekçi sendikaları-özde devletin gayrıresmi kurumu niteliğindeki birer birer kontra örgütten başka bir şey olmayan bir takım örgütlerin temsilcileri yer alıyor. Bunlar bu masada yer almak, devletle sözde görüşmekle sadece sürece meşruiyet sağlama rezaletine imza atmıyor, açıkladıkları açlık/yoksulluk sınırlarıyla, KESK'le girdikleri polemiklerle ve benzeri de kendi pisliklerinin üstüne tüy dikiyorlar.

Bu rezalet, iyi bilinmelidir ki, açlık/yoksulluk sınırını, ücretleri ve ücret zamlarını, sosyal ve siyasal hakları... işçi ve emekçiler kendi örgütlü güçleriyle belirlemek üzere ayağa kalkıncaya dek sürüp gidecektir. Devletlilerin ve uşaklarının bunca edepsizliğe cesaret edebilmesinin tek nedeni, işçi ve emekçi kitlelerin hakları için kavgayı kızıştırmaya cesaret edememesidir.

Yoksa, kaç lira gelirle aç gezdiğini, kaç lirayla az-buçuk doyabileceğini herkes bilmekte, çocuklarını aç bırakmamak için olanca gayretiyle çabalamaktadır. Bu olanca gayrete, bariz biçimiyle tersanelerde görüldüğü gibi, ölümü göze alma cesareti de dahildir.

Üç kuruş ekmek parası için ölümü göze alacak cesarete sahip işçinin, dünyayı kazanmak için daha azına katlanacak bilince kavuşabilmesi için iradi müdahalenin daha büyük bir ısrar ve çabayla sürdürülmesi gerekmektedir.

---