İzmir: “Hatice yoldaş yaşıyor!”

(22.04.07) - Hatice Yürekli yoldaş 22 Nisan 2001'de Ölüm Orucu direnişinde ölümsüzleşti. Hatice yoldaşın ölümünün 6. yıldönümünde mezarı başında bir anma gerçekleştirdik. 22 Nisan günü saat 11.00’de mezarlıkta biraraya gelerek "Hatice yoldaş ölümsüzdür!” pankartı açtık, kortejler oluşturduk.

En önde Parti şehitlerimiz Hatice, Habip ve Ümit yoldaşların fotoğraflarını taşıdık. Parti şehitlerimizin adlarını ve parti sloganlarını coşkulu ve güçlü bir şekilde haykırdık. Yürüyüşte "Habip yoldaş yaşıyor!”, “Ümit yoldaş yaşıyor!”, “Hatice yoldaş yaşıyor!", “Devrimciler ölmez, devrim davası yenilmezdir!”, “Devrim şehitleri ölümsüzdür!”, “Hatice yoldaş ölümsüzdür!”, “Yaşasın devrim ve sosyalizm!” sloganları haykırıldı. Mezarı başına gelindiğinde Parti ve devrim şehitleri anısına yapılan saygı duruşuyla etkinlik başladı. Açılış konuşmasının ardından Hatice yoldaşın devrimci yaşamını ve kimliğini anlatan metin okundu, konuşmalar yapıldı. Konuşmada şunlar söylendi, “‘Ben gönüllü bir ölüm orucu direnişçisiyim. Bizim Ölüm Orucuna örgüt baskısıyla gittiğimiz söyleniyor. Bu çok çirkin/çaresiz bir yalandır. Bizler siyasi kimlikleri, gelecek idealleri olan ve bu idealler doğrultusunda yaşayan insanlarız. Devletin bizleri teslim alıp/imha etmeye dönük planlarına karşı en önde durmak, ölümüne direnişin ilk gönüllüleri olmak bir onurdur bizim için. Hiç kuşku duymuyorum ki tüm arkadaşlarımız ilk gönüllüler içinde olmayı istemektedirler...’

20 Ekim 2000 ölüm orucu direnişinin 1. ekibinde yer alan yoldaş direnişinin 182. gününde kurucu üyesi olduğu partinin üçüncü ve ilk kadın şehidi olarak ölümsüzleşmiştir. Ölüm orucu dönemindeki bir yazısında şunları demektedir Hatice yoldaş; ‘Direnişimizin gücü devrim davasının yenilmezliğinden geliyor. Açlık belki hücre hücre bitiriyor bedenlerimizi ama; onurlu bir davanın taşıyıcıları olmak, her şeyden daha baskın; açlıktan da ölümden de… çünkü sınıfsız, sömürüsüz bir dünyanın tohumlarını büyütüyoruz bedenlerimizde. Bu günden yarına akıyoruz. Bu akış hiçbir karşı devrimci zorun durduramayacağı biçimde süreklidir, hep ileriye doğrudur. Nazımın dediği gibi, Artık zafer hiçbir şeyi affetmeyecek kadar tırnakla sökülüp kazanılacaktır…’ Sizleri zaferin coşkusuyla selamlıyor, yapının yükselmesinde emeği olan tüm yoldaşların kolektif yüreğinden öpüyorum. Her zamankinden daha sıkı sarılalım görevlerimize. Çünkü yarın bizimdir yoldaşlar!..

Hatice yoldaş bu gücü nerden alıyordu? O, gücünü dünya işçi sınıfı ve ezilen halkların devrimci kurtuluş mücadelesinden alıyordu. O, gücünü bu mücadelenin önderi işçi sınıfının Marksist-Leninist ideolojisinden, onun doğrularından ve sağlamlığından alıyordu. O, gücünü bu topraklarda bilimsel sosyalizm ile işçi sınıfı hareketinin birliğinin ifadesi ve güvencesi olan Partisinden onun program ve mücadelesinden alıyordu. O gücünü ülkemizde ve dünyada sosyalizmin işçi sınıfının devrimci iktidarıyla gelecek zafere olan sarsılmaz inancından alıyordu. O, devrimci inanç ve iradenin simgesi olarak, işçi sınıfına ve emekçilerin bilincine  kazındı. O, faşizmin karanlığını yırtan ışık oldu...

Evet, yoldaş, biz kazanacağız! İşçi sınıfı kazanacak! Habip, Ümit ve Hatice yoldaş gibi en önde giden yoldaşlarımızı örnek alacak ve taşıdıkları kızıl bayrağı daha da yukarılara taşıyacağız! Ve onları unutmayacağız; onları sınırsız ve sömürüsüz bir dünya, onurlu ve özgür bir yaşam uğruna öldükleri kavgayı asla yarıda bırakmayacağız!”

Hatice yoldaşın devrimci iradesine ve kararlılığına vurgu yapıldı. Partili mücadelede tuttuğu yer anlatıldı, bıraktığı miras dile getirildi. Şehit yoldaşlarımızdan öğrenerek mücadeleyi büyütmenin, yaşamın her alanında ve kavgada en önlerde yer alarak mücadele bayrağını yükseltmenin önemi ifade edildi.

Yoldaşın kardeşi anmada bir konuşma yaptı. Konuşmasında şunları söyledi, “Prometeustular, Spartaküstüler, binlerce kez öldürülselerde asi bir kardelen gibi sürgün verdiler. En ağır çığların altından. Onlar Denizdiler, Yusuftular, Hüseyindiler, Habip ,Ümit, Haticeydiler. Biteceğinden bu kavganın medet umanlar hergün yeni Ümitleri yeni Habipleri, yeni Haticeleri karşılarında buluyorlar. Süreçte gösteriyor ki pervasızca saldırmalarının, katliamlarla yıldırmaya çalışmalarının sebebi ‘korkuyorlar’. Haksız da değiller. Çığ gibi büyüyen öfkemizle ve sarsılmaz inancımızla geliyoruz yaptıklarının hesabını sormaya…”

Hatice’nin işçi yoldaşları tarafından okunan şiirler ve marşlarla etkinlik devam etti. Daha sonra aynı mezarlıkta bulunan  devrim şehidi siper yoldaşlarımızın mezarları ziyaret edildi. Saygı duruşunun ardından atılan sloganlarla etkinlik sona erdi.

İzmir’den komünistler