Sınır ötesinde katliama soyunuyorlar! - Yürüyüş

 

Oligarşi Kürt halkına karşı her dönem ittifak halinde davranmıştır. Aralarındaki farklılıklar hiçbir zaman öze ilişkin olmamıştır.

Sınırlar İçinde Sorunu Çözmeyenler, Sınır Ötesinde Katliama Soyunuyor!

TBMM, 17 Ekim'de Kuzey Irak'a sınır ötesi operasyonu karara bağlamak için toplandı. Oligarşi öyle bir hava yaratmaya çalıştı ki, sanki bir sınır ötesi operasyon daha yapılırsa, bu ülkede bir daha asker cenazeleri kaldırılmayacak! İşte bu hava içinde TBMM, "tarihinin en büyük ittifaklarından birini" gerçekleştirerek, 507 evet, 19 hayır oyu ile "sınır ötesi operasyon için tezkere"yi onayladı. AKP, MHP, CHP, BBP, DSP hepsi tezkere için evet oyu kullandılar.

Katliamcılıkta ittifak yapmak, halkın sorunları karşısında iç çatışmalarını bir kenara bırakarak birleşmek oligarşinin tarihinde ilk değil, gelenektir. Mesele bu noktada ittifakın kaç oyla sağlandığı değildir. Oligarşi Kürt halkına karşı her dönem ittifak halinde davranmıştır. Aralarındaki farklılıklar hiçbir zaman öze ilişkin olmamıştır.

Bu düzeyde ittifakla operasyon kararı almak ve bunu milli bir sevince dönüştürmeye çalışmak, sadece oligarşinin demokrasicilik oyunu oynayacak kadar bile güçlü olmadığını gösterir. Güçsüzlüğündendir ki, birlik görüntüsünden güç alınmaya çalışılıyor. Bu güç sayılır mı? Hayır, bu güç değildir, tersine bu, ırkçılıktır, faşizmdir. Oligarşinin güçsüzlüğünün bir göstergesi de içlerinde tezkereye karşı fire olmaması için yaptıkları açık oylamadır. TBMM'deki milletvekilleri üzerinde bile baskı uygulayanların acizliği ortadadır.

Tezkere metninde "uluslararası hukuk çerçevesinde gerekli tedbirleri almak üzere" deniliyor. Oysa hukuksuzluk bizzat, tezkereyi meclise sunan Başbakan'ın açıklamalarıyla itiraf edilmiştir: "Terör konusunda Türkiye nefsi müdafaa noktasında. Bu noktada hukuk geçersiz kalır."

Konu, halkın sorunları olduğunda her türlü hukuk kuralı geçersizdir. Oligarşinin elinden gelse, hemen gidip bombalarla Kandil'i yerle bir edecek. Binlerce Kürt'ü katletmek oligarşi için sorun değil. Ama en başta emperyalizme bağımlılık onları frenliyor. Nitekim, oylamanın yapıldığı saatlerde ABD Başkanı Bush, yaptığı açıklamayla oligarşiyi bir kez daha uyarmıştır.

Gerçekte oligarşinin hiçbir kesiminin Kürt sorununa ilişkin bir çözüm programı yoktur. Bu açıdan birbirlerinden farklı söyleyecek sözleri olmadığını bir kez daha göstermişlerdir... Kürt halkına karşı hepsinin çizgisi MHP çizgisidir.

DTP'ye 'operasyonu destekle' baskısı

Mecliste sınır ötesi operasyona sadece DTP ve ÖDP'den Ufuk Uras skarşı çıktılar. Oligarşi kendi içinde büyük bir ittifakla sınır ötesi operasyon kararı almıştı, bu "ittifak" görünümünü DTP üzerinde de bir baskıya dönüştürmekte gecikmedi. DTP mecliste hükümet üyesi Çiçek tarafından açıkça tehdit edildi. Bir yandan DTP'ye burjuva medya da seferber edilerek "PKK'ye terör örgütü de!" baskısı yapılırken, bir yandan da DTP binaları kundaklandı, silahlı saldırılar yapıldı. Manisa, Edremit, Burhaniye ve en son 17 Ekim'de Van Erciş DTP binasına molotof atıldı.

DTP adına Grup Başkanvekili Selahattin Demirtaş ise tezkere görüşmeleri sırasında "24 yılda 40 binden fazla insan ölmüş, insanlar tutuklanıp işkenceler görmüş, doğusuyla batısıyla bütün ülke ağır fatura ödemek zorunda kalmıştır.... Operasyon yapılsa dahi, sorun daha sonra büyük şekilde karşımıza çıkacaktır" sözleriyle tavırlarını açıkladı.

Bu konuşma sonrasında ise hükümet adına konuşan Cemil Çiçek; "terörü lanetlemediği halde hala içimizde yaşayanlar var" diyerek tehditlerini devam ettiriyordu.

Irak'a giriyoruz sevinci

ATV "Irak'a giriyoruz" başlığıyla veriyordu tezkerenin onaylanması haberini. Hürriyet oligarşinin ittifakını "omuz omuza" sevinciyle yansıtıyordu. Bu nasıl bir savaş, katliam çığırtkanlığıdır ki, göstermelik bile olsa ortaya çıkacak ölümlere üzülmüyor, sevinç çığlıkları atıyor. Bu hava burjuva basın yayın organlarının genel havasıydı. "Omuz omuza" sanki halkın sorunlarını çözüyorlar, ama değil, oligarşi halkın sorunları sözkonusu olduğunda kılını kıpırdatmaz.

Mecliste tezkere metni oylanmadan önce ve sonrasında oligarşi şovenizm kampanyası yürüttü. Kürt halkına karşı kin, nefret duyguları körüklenmeye ve buradan güç alınmaya çalışılmaktadır. Fakat görülebildiği kadarıyla bu konuda da fazla bir sonuç elde edememekteler.

Şovenizm geliştirilerek, halkın Kürt sorununu tartışması engellenmeye çalışılıyor. Ortada bir sorun vardır, bunun adı Kürt sorunudur ve tartışılacaktır. Bunu ne şovenizm kampanyalarıyla, ne tehditlerle, baskılarla hiçbir şekilde engelleyemezsiniz.

Halk er geç şovenizmin etkisinden kurtulacak, çocuklarının neden ve kimin için öldüğünü sorgulayacak ve çocuklarının ölümünü oligarşiye soracaktır. Kürt halkının taleplerini anlayacaktır. Bunu engelleyemezler.

24 sınır ötesi operasyon!

Her şeyin çözümü gibi tartıştırılan sınır ötesi operasyonu, oligarşi ilk defa gündeme getirmiyor. Kendilerinin de söylediği gibi; bugüne kadar 24 sınır ötesi operasyon yapıl - mıştır; fakat bugün yine aynı noktadadırlar.

Oligarşi; 1983-2000 yılları arasında tam 24 kez Güney Kürdistan'a yönelik saldırı düzenledi. Bunlardan ilki, 1983 yılında 'Sıcak Takip Operasyonu' adıyla 7 bin askerle, 2.'si Ekim 1984'te, üçüncüsü 12 Ağustos 1986'da yapıldı. Bu operasyonlarda sadece PKK değil, diğer Kürtler de hedef alındı ve üçüncü saldırıda 165 peşmerge öldürüldü.

Bugün de oligarşi "hedefimiz sadece PKK" diye ısrarla vurgulasa da, asıl korkuları, Kuzey Irak'ta oluşmakta olan Kürt devlet yapılanmasıdır. Bir operasyon yapılacaksa, Kuzey Irak'ta Kürt devletini de engellemek gerekir diye düşünmektedirler. Buna politik ve askeri olarak güçlerinin yetip yetmeyeceği ayrı bir sorundur.

Dördüncü saldırının tarihi 4 Mart 1987'dir. Nisan 1991'de 5.'si yapılmış ve 15 gün sürmüştür. 11 ve 25 Ekim tarihlerinde iki kez daha saldırı düzenlendi. Bu saldırılara, Güney Kürdistan'da örgütlü bulunan Kürt milliyetçileri KDP ve YNK da destek vererek PKK'ye karşı savaştılar. Tüm bu saldırılarda Kürt ulusal mücadelesinin belini kırdıklarını iddia ettiler, fakat bir sonraki operasyon kararları bir önceki söylediklerini yalanladı.

1992 Mart ve Ekim aylarında 8. ve 9. saldırılarını yaptılar. 9. saldırıda 15 bin asker yeraldı, 1452 PKK'liyi öldürdüklerini açıkladılar. Operasyonlar, 1993 ve 1994 yılında da devam etti. Her operasyonu ve başarısızlığı bir sonraki izledi. 20 Mart 1995'te 35 bin askerle 14. kez Irak'a girdiler ve 45 gün sürdü operasyon. Operasyonun maliyeti 65 milyon dolar olarak açıklandı. Doğal olarak her operasyonun milyon dolarlarla ifade edilen maliyeti halka ödettirildi. Sonra Temmuz 1995, Mart ve Temmuz 1996'da... sürdü operasyonlar. Her seferinde operasyona katılan asker sayıları arttı, 30 bin yetmedi, 50 bin asker gönderildi, sonuç ortadadır. Bugün oligarşi aynı şovenist kampanya içinde yeni bir operasyon kararı almıştır.

Sonuç yine aynı olacaktır. Hangi operasyonda ne kadar darbe vurulduğu da önemsizdir zaten. Anlaşılması gereken darbelerle, katletmekle halkların bitirilemeyeceği gerçeğidir. İlk operasyon tarihine dikkat edilirse, 1983'tür. Aradan 24 yıl geçmiş, bugün Kürt ulusal hareketi içinde mücadele eden gerillaların birçoğu belki ilk operasyon zamanı dünyaya gelmiş değildir. Sorun ortada durduğu sürece oligarşinin ulusal talepleri de, ulusal mücadeleyi de bitirmesinin zemini yoktur.

Aslında bunu kendileri de bilmektedirler. Ama katletmekten, asimilasyondan, yakıp yıkmaktan başka politika üretemiyor oligarşi... Ortadaki tablonun garipliğinin farkındadırlar ki, Cemil Çiçek "biz sadece Kandil'deki 3-5 bin teröriste karşı mücadele etmiyoruz" izahında bulunmakta, fakat devamında demagoji yapmaktadır. Elbette, 24 operasyon yapıyorsun, onyıllardır katlediyorsun fakat bitiremiyorsun. Bu tablo basit "terör" demagojisini boşa çıkaran bir tablodur, Cemil Çiçek bunu örtbas etmek için yine bildik "dışgüçlerin desteği var" demagojisine sarılıyor. Oysa açık bir halk desteği, milyonların sorunu sahiplenmesi ve bir halkın talepleri vardır. Oligarşi işe, bu gerçeği kabul etmekle başlamalıdır.

Yürüyüş, sayı: 127, 21 Ekim ‘07

 

---